Çocukluğumuzu süsleyen süper kahraman filmlerini hepimiz biliyoruz, o mükemmel, asla iradeleri kırılmayan ve ahlaki olarak "en iyi" olan o birçok kahramanla büyüdük. Ancak Invincible adlı animasyon dizisi, bu "kusursuz kahraman" tiplemesine aykırı olarak bize kendi dünyamızda var olsalardı süper kahramanların hiç de kusursuz bireyler olamayacağını vurgular.
İlk olarak, görmeye alışık olduğumuz bu "kusursuz kahraman"lar, işlerini her zaman en temiz kurtarışlarla bitiren, sivil zaiyata asla sebep olmayan, olsalar bile filmin buna odaklanmadığı perspektiflerle olayları çözerler. Ancak gerçekçi bir yönden ele alınca, patlayan binalar, şehirleri yok eden süper kötüler ve onları etkisiz hale getirmeye çalışan süper kahramanların olduğu bir ortamda, devasa bir sivil zaiyat kaçınılmazdır. Invincible daha ilk bölümünde bu algıyı yok eder, dizide kahramanlar dövüşürken masum insanlar hayatlarını kaybeder, binalar çöker, hayatlar mahvolur. Bu stil Invincible'ın modern süper kahraman algısını yıkmasının ilk örneklerinden biridir.
İkincil olarak, kendini süper kahraman kılabilecek bir güçle doğan veya o gücü elde eden her bir karakter, ahlaki olarak zirvede resmedilir. Belki de gücünü kişisel çıkarları doğrultusunda kullansa dünyaya hükmedebilecek karakterler sadece "iyilik" adına güçlerini sadece masum insanları koruma doğrultusunda kullanır, kişisel hayatlarında (eğer modern süper kahraman filmleri/dizileri bunu bize yansıtıyorsa, çoğunlukla yansıtmaz) karşılaştıkları sorunlar nolursa olsun bunları mucizevi bir şekilde unutup görev başında resmen duygusuz, kusursuz robotlara dönüşürler. Invincible ise özellikle ana karakterimiz çerçevesinde onun kişisel hayatında yaşadığı sorunların, partnerinden ayrılmasının, ailesi içinde yaşadığı sorunların, hislerinin süper kahraman olarak sürdürdüğü hayatına nasıl etki ettiğini ustaca bir şekilde sergiler. İzlediğimiz kişinin gerçekten bir insan olduğunu, hislerinin eylemlerini etkileyebildiğini ve bazen durup pes etmek istediği anları vurgular.
Kısacası Invincible, yaygın medyanın bize yıllardır izlettiği "süper kahraman evreninin" gerçeğin sert duvarına çarparak paramparça eder ve türün uzun bir süredir mahrum kaldığı o olgun, gerçekçi ve dürüst perspektifi yüzümüze tutar.
